انواع هپاتیت و راههای پیشگیری، تشخیص و انتقال آن

به گزارش مجله خبری گروه تشخیصی درمانی فرجاد بیماری هپاتیت به علل مختلفی از قبيل ويروس‌ها، باکتري‌ها ، بیماری خودایمنی، داروها و … ايجاد مي‌شود.

در این بیماری، کبد متورم شده و فعاليت آن مختل می گردد.

شایع‌ترین‌ نوع‌ آن‌ هپاتیت B است و سایر انواع‌ آن‌ عبارتند از: هپاتیت‌ A، B ، C

 

انواع هپاتیت :

هپاتیت A و E :

معمولاً از راه‌ غذا یا آب آلوده وارد بدن‌ می‌شود.

• هپاتیت B :

معمولاً از راه‌ آمیزشی‌، تزریق ‌خون و یا سرنگ‌ آلوده‌ انتقال‌می‌یابد؛ مادری‌ که‌ هپاتیت B دارد، ممکن‌ است‌ عفونت را به‌ نوزادش‌ انتقال‌ دهد.

• هپاتیت C :

معمولاً از طریق تماس مستقیم با خون فرد مبتلا قابل سرایت است.

• هپاتیت D :

تنها فردی که پیش از این به هپاتیت B مبتلا شده باشد، به هپاتیت D مبتلا می شود.

• هپاتیت G :

الگوی‌ انتقال‌ مشابهی‌ مثل‌هپاتیت C دارد؛ معمولاً از راه‌ خون‌ انتقال‌ می‌یابد.

• هپاتیت X :

بیماری‌های هپاتیتی را که نمی‌توان به یکی از شکل‌های بیماری نسبت داد، در این دسته قرار می گیرد.

 

هپاتیت‌ مزمن‌ :

این‌ بیماران‌ معمولاً حامل‌ ویروس وعامل‌ بالقوه‌ای‌ برای‌ انتقال‌ عفونت‌ به‌ افراد خانواده‌ و همسر هستند. این‌ افراد امکان‌ دارد ظاهراً خوب‌ و سرحال‌ باشند و متوجه‌ عفونت خود نشوند.

 

راههای پیشگیری‌ :

• دریافت واکسن انواع هپاتیت خصوصا برای نوزادان • رعایت بهداشت فردی و عدم استفاده از مسواک ، تیغ اصلاح و ... دیگران

• پرهیز از مصرف غذاهای مانده  

• پرهیز از مصرف آب آشامیدنی ناسالم یا آبی که از سلامت آن مطمئن نیستید.

• از ناقل بودن یا نبودن شریک زندگی خود مطمئن شوید.

• آمیزش جنسی محافظت شده داشته باشید.

• از تجهیزات و وسایل کاملا استریل شده برای تزریق ، طب سوزنی و ... استفاده کنید.

• اگر در زمره‌ افرادی‌ هستید که‌ خطر هپاتیت‌ آنها را تهدید می‌کند، مثل‌کارکنان‌ بیمارستان‌ها، دندانپزشکان‌ و غیره‌، واکسن‌ هپاتیت‌ A وB را دریافت ‌کنید.

• پرهیز از مصرف الکل

• قطع مصرف مواد مخدر راه های تشخیص

• معاینه توسط پزشک

• آزمایش عملکرد آنزیم های کبدی

• سونوگرافی

• بیوپسی کبد راه های انتقال و عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر

• تماس جنسی محافظ ت نشده با فرد آلوده

• استفاده مشترک از ابزار و وسایل آلوده ( سوزن و سرنگ، تيغ و مسواک)

• مصرف‌ الکل

• تزریق‌ خون و فرآورده های خونی آلوده

• اقداماتی مانند تاتو، خالکوبی، حجامت، سوراخ کردن گوش، خدمات پزشکی و دندانپزشکی در مکان های نامطمئن و با وسایل آلوده و غیر استریل

• انتقال از مادر آلوده به جنین و نوزاد

• کارکنان‌ حوزه ی پزشکی و بهداشت‌ و سایر حرفه‌های‌ خطرزا

• مهد کودک‌ها یا مراکز نگهداری‌

دیالیز

• تغذیه‌ نامناسب (مصرف غذا یا آب آلوده)

• مسافرت‌ به‌ مناطقی‌ که‌ بهداشت‌ نامناسبی‌ دارند.

• وجود بیماری‌ که‌ باعث‌ کاهش‌ مقاومت‌ بدن‌ شده‌ باشد.